W sobotę, 27 września 2025 roku, w kościele pw. Jezusa Miłosiernego w Brodnicy odbył się pogrzeb Edyty Rynkowskiej – żony Ryszarda Rynkowskiego, wieloletniej towarzyszki jego życia i matki ich syna. Uroczystości zgromadziły rodzinę, przyjaciół oraz licznych mieszkańców, którzy przyszli oddać hołd zmarłej.
Ceremonii przewodniczył ksiądz Janusz Jezusek – ten sam duchowny, który przed laty udzielał Edycie i Ryszardowi sakramentu małżeństwa. W swoim kazaniu podkreślił wagę pożegnań i trudność wyrażania emocji w obliczu straty. – „Żegnają się ludzie, którzy się kochają, życząc sobie tego kolejnego spotkania. Do następnego razu” – powiedział, wzbudzając wśród zgromadzonych wzruszenie.
— Pożegnanie było bardzo trudne. To coś, co musi wypaść pięknie. Ale i godnie. Coś, co nosi się w sercu i o czym będzie się pamiętać. Żegnają się ludzie, którzy się kochają, życząc sobie tego kolejnego spotkania. Do następnego razu. Pożegnanie żony, matki to taki trudny moment. Nie tylko dla was, dla najbliższej rodziny, ale dla nas wszystkich. Szukałem długo takich słów, którymi dzisiaj można by wyrazić to, co kryje nasze serce. Nie da się jednak wyrazić w tych trudnych sytuacjach wszystkiego słowami — zaczął duchowny.
Kapłan odwołał się także do twórczości Ryszarda Rynkowskiego. Cytując fragmenty utworów, m.in. piosenki „Dary losu”, wskazywał, jak silnie muzyka artysty splatała się z życiem rodziny i jak dziś może być źródłem nadziei dla pogrążonych w żałobie.
Po mszy urna z prochami Edyty Rynkowskiej została przewieziona na zabytkowy cmentarz parafialny w Brodnicy i złożona w rodzinnym grobowcu. Rodzina poprosiła, aby zamiast kwiatów uczestnicy wsparli Fundację „Dary Losu” w Brodnicy – inicjatywę, która niesie pomoc potrzebującym i której nazwa symbolicznie nawiązuje do dorobku artystycznego Ryszarda Rynkowskiego.
Pogrzeb Edyty Rynkowskiej stał się nie tylko chwilą pożegnania, lecz także momentem refleksji o miłości, wierności i darach, jakie życie pozostawia po sobie – tych, które trwają mimo nieuchronności śmierci.
